Onze laatste reis

Onze laatste reis, in december, zat het niet altijd mee. Toen wij klaar waren met het verdelen van onze kledingpakketten moesten we op een bevroren zandweggetje ver achter uit rijden met onze trailer.

Plots gleed de trailer met zijn achterwielen in een ondiep slootje. Wat we ook probeerde de truck kwam niet los, het was te glad om de trailer los te trekken.

We zitten vast
We zitten vast

Natuurlijk waren we ook al lang op zoek naar een boertje met een tractor, maar deze zijn er in Albești nauwelijks of misschien wel geen.

Naar een paar uur hadden we een boertje gevonden met een tractor en hij was bereid ons te helpen. Het boertje moest voor de vrachtwagen komen, hij kon niet tussen de vrachtwagen en een stroompaal heen.

Daarom reed hij met zijn tractor door een heel diepe sloot om voor de truck te kunnen komen. Maar waar ik al heel bang voor was, ook de tractor kwam vast te zitten.

Hij zat niet alleen vast maar ook zijn brandstofpomp ging kapot. Dat heeft alles bij elkaar ok weer ongeveer ander half uur geduurd.

Toen hij zijn tractor gerepareerd had kwam hij toch weer op eigen kracht uit de sloot. Toen het boertje met zijn tractor voor de vrachtwagen stond was het een fluitje van een cent.

Hij trok de truck zonder moeite los en we konden onze weg na zeker drie en een half uur weer vervolgen.